Mnogo vece sredine u Srbiji, pa cak i manji gradovi nisu uspeli tokom svojih istorija da ostvare ili zaokruze magicni triling, koji je mali Glogonjski Rit kompletno ostvario u periodu 1960 - 1990g. Tokom tog perioda Glogonjski Rit su posecivali :

                                                         1. Predsednik drzave                                                                                                                   2. Svetski drzavnici                                                                                                                     3. Nacionalne zvezde

Specijalno za ovu rubriku, zbog nedostatka orginalnih fotografija iz tog vremena, autor sajta je sa kompjuterskim dizajnom, gotovo do detalja orginalno dizajnirao fotografije mnogih delove naselja, po svom licnom secanju, kako bi docarao izgled Glogonjskog Rita iz tih najslavnijih vremena naselja tokom 20. veka.

                   Godine Ponosa, Mira i Srece

Tada je se zivelo u drzavi sa Socijalistickim uredjenjem koju je cinilo 6 Republika ( Slovenija, Hrvatska, Bosna i Hercegovina, Srbija, Crna Gora i Makedonija, plus 2 pokrajine Vojvodina i Kosovo i Metohija ). To je bila, sada vec stara ili bivsa Jugoslavija, sa 20 miliona ljudi. Tih, po mnogo cemu Zlatnih Godina iz istorije naseg naselja, Glogonjski Rit je bio zvanicno NAJLEPSE I NAJUREDJENIJE NASELJE, ne samo u PKB regionu, vec i daleko sire i ovaj fascinantan period istorije ga po mnogo cemu izdvaja od drugih, a Glogonjcane cini posebno ponosnim . . narocito one koji su ga tih i predhodnih godina izgradjivali, odrzavali, cuvali i bili deo njega . . .

Centralni park je tokom 1960-ih i 1970-ih godina proslog veka u sredisnjem delu imao odbojkasko igraliste,a u pozadini sumu. U prednjem delu ka novom naselju, ispred kanala, bilo je cuveno i legendarno brdasce, koje je tokom zime bilo glavno mesto za decije radosti. Iza igralista, u ravni sa skolom je bio dodatni parkic sa lepim cvecem i ogradjen sa zivom ogradom, koji se nazire na donjoj slici.

Glavna ulica je tada bila poplocana sa poopularnom kockom.

Park je bio glavno steciste gotovo svih uzrasta stanovnika, jer su se u njemu svakog dana u popodnevnim satima igrali odbojkaski susreti ekipa sastavljenih od mladjih i starijih.

Po mnogima, ovaj park je ostao neprevazidjen po izgledu i fu- nkcionalnosti, cak i do dana danasnjeg.

 

Predsednik tadasnje drzave Jugoslavije, JOSIP BROZ - TITO, je posecivao Glogonjski Rit cak nekoliko puta tokom 60-ih. Nakon posete farmi krava, uvek bi prosetao delom Glogonjskog uz razdra- gane stanovnike. Takodje je bio odmah po izgradnji Novog naselja 1969g, tada je cak posetio u stanu jednu radnicku porodicu.

Naravno, njegove licne posete su u to vreme izazivale pravu euforiju medju svim stanovnicima naselja, jer Tito je tada bio Predsednik drzave, ali i veoma cenjeni drzavnik sirom Sveta, bez obzira sta se o njemu danas prica. Tito je bio veliki ljubimac dece ili kako su se djaci tada zvali Titovi Pioniri. Zanimljivo je napomenuti da su djaci osnovci tada u sveca- nim prilikama nosili oko vrata na ramenima tzv. crvene pionirske marame. Tokom svake posete Tita naselju, sva deca su izvodjena na ulicu kako bi zajedno sa starijim pozdravili tadasnjeg Predse- dnika zemlje i Vrhovnog komadanta oruzanih snaga - Marsala.

‘Bravo Glogonjcani’

Titovi Pioniri

Novo naselje je izgradjeno 1968g, po mnogima vrlo brzo i sastojalo se od 7 betonskih zgrada. Idealno je postavljeno na ulazu u naselje.

Nastankom ovog dela, naselje je zablistalo u pravom smislu reci, te i urbano modernizovano, a veliki broj porodica je dobilo nove stanove ( dvosobne ili jednosobne ).

Zbog najezde komaraca, gotovo svi prozori su bili zasticeni sa plasticnim zelenim-braon zicama.

Ubrzo potom, iza grupe zgrada ka igralistu, nastalo je cuveno kosarkasko igraliste u sumici, gde su mnoge generacije uzivale u igranju kosarke na dva kosa.

Kosarka je tih godina bila izuzetno popularna, jer je Jugoslavija bila svetska vele sila i u duzem nizu godina Evropski, Svetski i Olimpijski Sampion.

Table su bile drvene, a obruci metalni, sa pravim mrezicama i na propisnoj visini.

Odmah pored je bila parcela, cesto sa kukuruzom, pa su mladi tokom leta brali klipove i pekli ih odmah tu uz igraliste.

Tih godina, mladi su leti radili za dodatni dzeparac na kukuruznim poljima cupajuci metlice ( vrh kukuruza koji je bio vrlo stetan za tu biljku ).

Veoma naporan posao, jer je se uglavnom radilo na vrlo visokim temperaturama.

Postojalo je jos jedno kosarkasko igraliste na samom kraju starog naselja pored tamosnje dvospratne kuce, medju velikim stablima oraha.

Ovo igraliste je cak i starije od predhodnog. ( kasnije je bila i jedna tabla na livadici u sredisnjem delu starog naselja ).

Krosnje velikih i starih orahovih stabala su pravili idealnu hladovinu za igranje tokom leta.

Odmah iza coska od ovog kosarkaskog terena je velika livada na kojoj je tokom 70-ih, pa i tokom 60-ih bio veliki fudbalski teren, gde su bile prave stative. Na ovom terenu su se igrali rekreativni mecevi, kao i oni zvanicni izmedju Glogonjskog i nekog naselja iz susedstva u to vreme.

Mnoge generacije su tokom tih godina igrale veliki fudbal upravo ovde na ovom terenu, do 1980-ih.

U to vreme fudbal se redovno igrao i na livadici u sredisnjem delu starog naselja, blize prodavnicama, gde je bila i jedna cuvena VRBA, pored koje je bila cesma za vodu, odmah uz stazu.

Kamenje se koristilo za obelezavanje golova ili delovi odece, a cesma je bila ko stvorena za okrepljivanje tokom igranja.

Predivna vrba je zaista plenila svojim izgledom i davala dodatnu idilu ambijentu.

Nakon rekreacije, mnogi bi se zadrzali na cuvenim klupama koje su bile odmah iza prodavnica i uz flasu piva ili legendarne kokte, provodili vreme u caskanju.

Ove cuvene klupe su takodje bile poznate kao mesto gde su se sastajali tadasnji sahovski majstori i paceri.

Plasticne gajbe su bile dodatne stolice, a drvece je pravilo lepu hladovinu.

Tih Zlatnih godina Glogonjski Rit su pored Tita, posetile i mnoge strane delegacije, ali i mnogi cuveni svetski drzavnici iz tog vremena, koji su bili u zvanicnoj poseti tadasnjoj Jugoslaviji i predsedniku Titu.

Gamal Abdel Naser

Huari Bumedien

Car Hajle Selasije

Sirimovo Bandaranaike

Tadasnja vlast sa Titom na celu je zelela da pokaze svojim uvazenim gostima razvoj poljoprivrede, farmi krava i naselja gde su ziveli radnici. Posto je Glogonjski Rit bio zvanicno najlepse uredjeno naselje u regionu, sa isto tako razvijenom u uredjenom farmom krava, bio je odabran od vlasti za ove posete, a uz to je bio u neposrednoj blizini Beograda.

Pored mnogih drugih, Glogonjski Rit su licno posetili i tadasnji predsednik Egipta Gamal Abdel Naser ( sa Titom i predsednikom Indije Nehruom, osnivac pokreta nesvrstanih 60-ih proslog veka, grupacije zemalja koje nisu pripadale nijednom tadasnjem vojnom bloku, a bili su zapadni sa Amerikom na celu i istocni sa Rusima na celu ).

Huari Bumedien je jedan od cuvenih predsednika Alzira iz tog vremena i velikog Titovog prijatelja, Car Hajle Selasije je cuveni suveren Etiopije iz tih vremena, takodje velikog prijatelja tadasnje Jugoslavije, Sirimovo Bandaranaike predsednica Sri Lanke, inace ona je PRVA ZENA u istoriji covecanstva koja je postala predsednik jedne drzave u Svetu i veliki Kineski lider Huo Guofeng.

Glogonjski Rit je uvek bio sjajan domacin i ove posete su se redovno odvijale tokom tog vremena, a Glogonjcani su bili ponosni na iste.

Pored livadice, odmah na cosku, iza prodavnica, bila je cuvena Laziceva velika tresnja. Pripadala je porodici Lazic koja je tu stanovala. Ta kuca je inace tokom 60-ih bila obdaniste za decu dok nije izgradjeno novo 1969g.

Deca i mladi iz tog vremena su tokom leta bili opcinjeni sa njom i redovno su je brstili’, najcesce nocu, jer je cika Lazic strogo branio ovu vrstu posete, koje su se cesto zavrsavale suludom bezanijom.

Ispred obdanista je bio velikim delom ogradjeni betonski podijum u kome su se deca igrala, a tokom popodneva, pa i vecernjih sati, mladi bi ga koristili za mali fudbal ili popularne - odbivke.

Ova vrsta sportske zabave je bila zvanicno zabranjena, jer je postojala opasnost od razbijanja prozorskih stakala na obdanistu, sto je se kad kad i desavalo.

Ograda od obdanista i skolskog dvorista ka ulici je bila sa drvecem i predivnim cvecem, tako da je ambijent dvorista bio jako lep.

Skolsko dvoriste je takodje koristeno za igranje fudbala, zbog svoje prostranosti, ogradjenosti i veoma lepe trave koja je se redovno sisala, kao i svih drugih travnatih povrsina u naselju.

Ovde se cesto igralo na male golice, a kamenje ili odeca su bili golovi.

Pocetkom 70-ih, par godina nakon izgradnje novog naselja, iza dela ka igralistu, izgradjene su 2 velike dodatne zgrade modernijeg dizajna.

Ove zgrade imaju jednosobne, dvosobne, ali i trosobne stanove, kao i terase.

Na VELIKU zalost mladih staro i cuveno ranije opisano, kosarkasko igraliste u sumici je moralo da nestane zauvek, jer je taj deo sume gotovo potpuno raskrcen zbog izgradnje ovih zgrada.

No, kosarka je se i dalje igrala u novom naselju. Nova drvena kosa- rkaska tabla je postavljena na maloj livadici pored sume, ka autobu- skoj stanici.

Ovde je se takodje cesto igrao fudbal na male golice. Trava je bila super, a prostor dovoljno veliki.

Ova mala zelena povrsina je bila dozvoljena za koriscenje ( gazenje ), ali je zato GAZENJE TRAVE na travnjacima izmedju novih zgrada bilo dugi niz godina NAJSTROZE zabranjeno, tako da su ovi travnjaci izgledali fantasticno ocuvani.

Upravo zbog toga, sam ambijent u novom naselju je bio sjajan, a svi travnjaci su bili ogradjeni i sa zivom ogradom.

Postojali su cuvari travnatih povrsina koji su opominjali i zabranjivali deci i mladima da ih gaze i unistavaju.

Upravo zbog takvog vida brige od strane nadleznih, novo naselje je licili na vrlo moderan kompleks / kvart i krasilo sam ulaz u isto.

Jos ranije, a posebno tokom 1970-ih i 1980-ih proslog veka, u Glogonjskom Ritu i njegovom Domu Kulture, nastupala su najslavnija estradna imena narodne muzike tadasnje Jugoslavije, kao i poznati glumci. Sala je bila uvek dupke puna, a nju su ispunjavali ne samo tadasnji Glogonjcani, vec i mnogi iz susednih naselja. Pesmom su zarili velikani kao sto su : Predrag Cune Gojkovic, Dragan Zivkovic Tozovac, Lepa Lukic, Miroslav Ilic, Esma Redzepova, Braca Bajic, Nikola Karovic, Radojka i Tine Zivkovic, Dobrivoje Topalovic, Vera Cukic, pa glumac Toma Kuruzovic i drugi.

Nekoliko sjajnih Glogonjcana iz tog vremena ( Vasilije Buca Roganovic, Jovan Timotijevic i Radmilo Racko Andjelkovic ) su sve ovo organizovali i odrzavali dugi niz godina, kao i redovne bioskopske predstave i to sa najnovijim filmovima dva puta nedeljno, kao i citaonice novina, potom rad biblioteke knjiga, plus sportsku rekreaciju stonog tenisa, kao i diskoteku za mlade tokom vikenda.

Kulturno-zabavni zivot stanovnika u to vreme je bio na svom vrhuncu i po mnogima do dana danasnjeg nije prevazidjen po svojoj sadrzajnosti, a svi Glogonjcani iz tog vremena su bili ponosni domacini mnogim Nacionalnim zvezdama.

Citaonica novina ( levo ) i biblioteka ( desno )

Diskoteka

Na VELIKU zalost dece i svih stanovnika, stari park je preuredjen polovinom 70-ih, jer je stara suma koja ga je opasavala morala da se posece, zbog opasnosti od padanja. Park je poravnat i cuveno brdasce, kao i odbojkasko igraliste su zauvek nestali iz naselja.

Tokom celog 20. veka, centralni park je bio zasticen od bilo kakvog betoniranja u njemu bilo cega ( sem staze ) i nijedan Direktor ili Aktivista naselja nije prekrsio to pravilo tada.

Takodje, 1978g. Glogonjski je dobio jos jednu vrlo modernu zgradu.

Ova zgrada je izgradjena iza parka, kada se gleda sa glavne ulice, u neposrednoj blizini Doma Kulture.

Ispred zgrade su ubrzo nikle garaze koje su lepo i u nizu izgradene za potrebe njenih stanovnika.

Jedno od glavnih mesta za susrete i druzenje Glogonjcana je svakako bila CUVENA KAFANA, koja je bila locirana sa strane Doma Kulture, ka parku.

Pored prostranog unutrasnjeg dela, kafana je imala i lepu bastu koja je bila uvek puna tokom toplijih perioda u godini.

Tuce u kafani su bile vrlo retka pojava, jer su se svi posetioci dobro poznavali i uz to bili sjajni drugari.

Bez sumnje, ovo je bila najlepsa kafana u naselju tokom 20. veka.

1981g. naselje je dobilo i fudbalski klub, sa velikim glavnim, a kasnije 1983g. i pomocnim fudbalskim terenom, tribinama, sudijskom sobom, 1985g. svlacionicama ( donja slika) i betoniranim kosarkaskim terenom sa leve strane koji se ne vidi na slici 1987g.

Ime ‘Lepusnica’ je bilo zvanicno ime farme u naselju ( gazdinstva ) i potice od reci LEPO, jer je naselje od uvek i bilo lepuskasto i lepo, tako je fudbalski klub poneo to ime.

Izgradnjom ovog divnog sportskog centra ljudi u naselju su imali svoj veliki kutak pod otvorenim nebom za sport i rekreaciju, kao i dodatni prostor za setnju i razonodu, posebno za one mladje u naselju i strastvene sportiste.

Takodje je asfaltiran i prilazni put ka sp. centru sa glavnog puta.

Staro naselje je tih slavnih godina bilo u pravom smislu reci - stara idila.

Sve kuce su bile u svom orginalnom i prvobitnom izgledu, odnosno nijedna nije bila promenjena sa bilo kakvom dogradnjom.

Fasade istih su bile u veoma dobrom stanju i staro naselje je odisalo tisinom i mirom i naravno sa domacim zivotinjama.

Posebna lepota starog naselja je bila u tome sto su gotovo sve kuce imale jako lepo uredjene baste sa obilje lepog i raznovrsnog cveca.

Miris divnog cveca briznih domacica koje su ga redovno odrzavale se osecao gotovo na svakom koraku i naravno upravo te cvetne okucnice su cinile i sam ambijent u starom naselju lepim i uredjenim.

Tresnje, visnje, sljive, kajsije i drugo drvece sa vocem su takodje bile prisutne u starom naselju.

Kao sto je vec spomenuto glavna ulica je tokom 70ih bila poplocana kockom, a donjim delom prema pruzi je bila opasana sa obe strane predivnim LIPAMA. Nakon cvetanja lipe su ispunjavale taj deo uli- ce sa prelepim mirisom i setnja tom deonicom je bila veoma prijatna.

Drvece, travnjaci i zive ograde su se redovno potkresivali i sisali, tako da se nije dozvoljavala zapustenost istih !

Pocetkom 80-ih kocka na glavnoj ulici je zamenjena prvim asfaltom i sa trotoarom. Sredisnji deo naselja je istinski zablistao, a blistavost Glogonjskog iz tog vremena je se ogledala i cinjenicom da NIJEDAN OBJEKAT U NASELJU NIJE BIO RUINIRAN ILI SA RUZNIM GRAFITIMA.

SVI, A POSEBNO MLADI SU TADA CUVALI I STITILI NASELJE I NISU GA RUINIRALI NA BILO KOJI NACIN !!

Tokom 80-ih na levoj strani raskrsnice u novom naselju, dugi niz godina je upravo ovde bio uvek pedantno parkiran mini-bus koji su tih godina vozili Drago Minic i Rakic Blagomir, razvozeci radnike na i sa posla do obliznjih stala. Vecita scena.

Tada u naselju nije bio zabelezen NIJEDAN slucaj koriscenja bilo kakve vrste droga medju omladinom.

Autobusi GSP-a su tada bili STROGO ZELENE boje.

Cuvena 106-ica je i tada saobracala ka naselju. Raspored voznje iste prema naselju i nazad ka Beogradu je bio u proseku svakih 2 sata, a kad-kad i svakih 3 sata, tako da je tada veza sa gradom bila daleko gora i to je svim ljudima stvaralo cesto velike probleme, posebno mladjima, jer je cak i poslednji bus iz grada ka naselju bio vrlo rano dugi niz godina, oko 8.00 uvece. Cesto se tada u sali govorilo da je 106-ica u to vreme bila kao antibiotik . . na svakih 4 - 6 sati.

Naravno, tada je postojao posebni djacki autobus za svako naselje, koji je ujutru odvozio, a popodne dovozio djake iz Padinske skele.

Mnogi obliznji manji kanali u blizini naselja su u to vreme bili relativno cisti i u njima je bilo dosta riba, najvise babuski i crvenpe- rki i grgeca, tako da su mnogi Glogonjcani na njima provodili vreme pecajuci, posebno mladji.

Oni ozbiljniji pecarosi su i tada redovno odlazili na reku Tamis, koja takodje nije bila daleko od naselja posebno ako bi se islo sa kolima.

Svih tih godina, glavna ulica ili popularna strafta’ je u vecernjim satima bila veliki korzo, gde su stariji, a posebno mladji iz naselja provodili vreme u vecernjoj setnji i druzenju.

Ona je u isto vreme bila mala modna pista, jer su se u tim setnjama pokazivale cesto i neke nove modne ‘krpice’ koje su bile upravo kupljene i vlasnici istih su ih ponosno ‘paradirali’ na strafti !

Tu su se radjale i prve ljubavi, ali i one ozbiljnije za koje je trebalo dosta truda i predjenih kilometara od stanice do kraja ulice, do pruge i nazad i tako ko zna koliko puta u krug.

A prugom su i dalje isli vozovi, samo oni teretni i do dana danasnjeg od 1967. kada je ukinut putnicki voz. Podsetimo, do 1967g. se pu- tnickim vozovima islo za Beograd ( Dunav stanica ) i nazad.

Najstariji stambeni deo naselja tzv. ‘Preko pruge’ je i tada tih godina bilo samo kao spavaonica, jer se u njemu nista znacajnije nije desavalo, cak ni tih godina. Upravo zbog toga ovaj deo naselja je i bio nekako najmirniji i bez velike guve ili preterane buke u popodnevnim i vecernjim satima, dok je tokom prepodneva mogla da se cuje buka od traktora, jer je farma tu odmah pored.

Gradnja privatnih stambenih i poslovnih objekata je tih godina bila NAJSTROZE zabranjena, kao i prisvajanje delova javnih ili zelenih povrsina unutar naselja, bez obzira na status ili funkcije pojedinaca. To je vazilo podjednako za sve, kako bi se sacuvala i odrzala infra-strukturalna skladnost i lepota naselja u celini, ali i ravnopravnost medju svim stanovnicima u naselju.

Tadasnje starije generacije i omladina iz tog vremena su ostavili FASCINANTAN primer buducim generacijama, kako se razvija, uredjuje, odrzava i NADASVE CUVA svoje naselje i kako se ispisuju ZLATNI REDOVI ISTORIJE ISTOG, predvodjeni Direktorima i Aktivistima naselja tog vremena sa istinskim vizijama, entuzijazmom i nadasve svojim . . LICNIM MORALOM !

Mnogi zanimljivi, primerni, uspesni, zasluzni i obrazovani ljudi iz ovog i ranijeg perioda istorije naselja su spomenuti u rubrici ‘Istaknuti Ljudi’.

Autor ovog sajta je ponosan sto je bio deo omladine iz tih slavnih godina naselja i sto potice iz porodice koja je tada, ali i kasnije, dala odredjeni doprinos za dobrobit naselju . . i vise je nego siguran da je i svaki stanovnik iz tog vremena, takodje ponosan na isto.                                                                                                                                                                                                        

Zlatne Godine 1970. - 1990.

Huo Guofeng

Istinski dragulj svih tih godina bilo je druzenje i drugarstvo medju stanovnicima naselja. SVI stanovnici naselja su se licno poznavali izmedju sebe, a starije generacije su po pravilu prihvatale mladje i prenosili na njih odgovornost odrzavanja i cuvanja naselja.

Glogonjski Rit je tih svih godina ziveo kao jedna velika slozna porodica, u duhu sloge i harmonije.

Ahh . . te Zlatne Godine !!